Pages

29.1.11

BAŞLARKEN....

İlk kez kaç yaşında mutfağa girdim hatırlamıyorum. Ama çok küçük yaşta olduğuna eminim. Muhtemelen daha 3-4 yaşında barbunya, maydanoz filan ayıklıyordum. Anneme hep yardım ederdim. Bir tarifin içine koyduğu malzemeleri defalarca sorar, sonra seksensekiz kere tekrar ederdim.
Annem; yılmadan, sabırla tarifleri anlatır ve sonrasında beni hep aynı sabırla dinlerdi. Sağ kolunun hemen altında sürekli minik bir kafa vardı annemin, çünkü hep izlerdim...Mutfak sevgim, annemin bu sabrı ve paylaşımıyla hiç körelmedi...
Evde hiç kimse yokken yaptığım ilk tarif, peynirli poğaçaydı... ve ben henüz 10 yaşımdaydım, evde büyükler yokken fırın kullanmıştım ve annem hiç kızmamıştı...Otoriter ve kuralcı bir anneydi ama bu konuda bana hep güvendi ve destekledi...ben de devam ettim...

Mutfaktayken hep mutluyum...Tariflerin içinde kayboluyor, onlarla konuşuyorum, sonra da kendi tariflerimi yaratırım. Uzaktan biri beni görse deli sanabilir yani :)
Yarattığım tarifler yıllardır, birçok sevdiğimin defterinde yer alıyor.
Hani hepimizin vardır ya : "Cemile'nin tuzlu keki " , " Buket'in kıtır bisküvisi " filan... Benim de var, Özgün'le başlayan bir sürü tarif... Bir tariften etkilendiğim, sonra içine kafadan atmasyon eklediğim ürünler... yediğim ve beğendiğim tarifleri mutlaka isterim, ezberlerim, denerim ve en ince noktasına kadar paylaşırım.
Çünkü ben o lezzetlerin paylaştıkça anlam kazandığına inanırım...

Epeydir kafamda vardı bu düşünce...Web sayfasımı açşam, blog mu oluştursam filan diye...Teknik bilgim de çok yukarı seviyelerde değil açıkçası...Bu konuda can dostum Nilay Türe Bilgi yardım etti bana, teknik yardımı sanırım hep ondan alacağım...Nilay benim çocukluk arkadaşım, Çanakkale'de yaşıyor. Benden çok uzakta ama aslında hep içimde, yanımda gibi...Her gün haberleşiyoruz, dilerim bu bağımız ömür boyunca sürer...Tekrar teşekkürler Nilaycım :) Ayrıca büyük oğlum Umut'ta bilgisayar konusunda çok bilgili. Takıldığım yerleri ona da sorabilirim...

Evet bu arada anneyim ben. İki oğlum var. Büyük oğlum Umut 11 yaşında, küçük oğlum Bora 6 yaşında...Ve çalışıyorum. Eşim Okan'la birlikte bir seyahat acentamız var. Hayatım hep süreler, zamanlamalar arasında geçiyor, herşeye yetişmeye çalışıyorum. Ama biliyor musunuz? Oluyor ; istedikçe, sevdikçe herşey oluyor...Mutfağa da her daim zaman var yani...Bu arada oğullarımla da mutfağı paylaşıyorum. Birlikte çok şey yapıyoruz...Eminim burada onların kareleri bulunacak.

Ayrıca bilmeniz gereken çok önemli bir şey var ki ; ben ciddi bir gevezeyim... Burada bulacağınız tarifler , reçeteden ziyade hikaye tadında olacaktır :) Biri bana tarif sorduğunda nasıl anlatıyorsam, aynen öyle yazacağım... Sevgiyle....

İşte başlıyoruz...:)

3 yorum:

ozguncelezzetler dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Adsız dedi ki...

Yaşasınn, tam da mutfakla başbaşa kaldığım budönemde ilaç gibi bir blog :D (Duygu)

ozguncelezzetler dedi ki...

Kalorili ilaçlar hep daim mutlu eder :)