Pages

13.5.12

Özgün Olmamdaki Şükredişimsin...


Sensizlik  zor...belki de en ihtiyaç duyduğum günlerimde yanımda olamayışına içten içe isyanım olsa da ; bana kattığın değerlerle ayakta kalışımı yukarıdan bir yerlerde gururla izliyormuşsun gibi hissediyorum. Hissetmekle kalmıyorum, bazen kokun burnuma geliyor. Geçen gece dizlerinde yatışımı ve senin saçlarımı okşamanı özledim mesela. Çok ağladım ama mecbur toparlandım; tıkanmamı istemezdin çünkü sen. Ne olursa olsun, yola devam et derdin..

Bugün bir kez daha anladım ... Bir çocuğun acılarını en çabuk geçiren  en güçlü şey, bir annenin dudaklarından gelecek o şefkatli öpücükte gizli...
Keşke hayatta olsaydın anne ve keşke bu acıların geçmesi için beni bir kerecik öpebilseydin..Bu sene, her zamankinden daha  çok ihtiyaç duydum buna.

Eğer ki bir anne olmasaydım, belki de hayatın o karmaşıklığından sıyrılıp tekrar basit bir hayatı seçmeye cesaretim hiç olamayacaktı;  bir bebeği büyütür gibi yeni hayatımı şekillendirmeyi öğrenemeyecektim..

ve çocuklarım olmasaydı belki de seni ne kadar çok sevdiğimi layığıyla hiçbir zaman anlayamayacaktım.

Biliyorum beni görüyorsun; duygularımın rengini de görüyorsun...çocuklarımla olan  o güçlü bağımdaki temelde aslında ne emekler ve renkler var, görüyorsun..

Onlarla mutluyum ben anne, anneliğimi bana en derinden yaşatan iki muhteşem evladımla...onlara verebileceğim tek şey sonsuz sevgim ; ben bu dünyadan gittikten sonra geride bıraktığım yegane eserim sadece onlara olan sevgim olacak anne... Tıpkı sen gittikten sonra bile hissettiğim o derin sevgin gibi...

Özgün olmamdaki şükredişimsin annem...Seni seviyorum.

4 yorum:

elvan dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.
Özgün Bayraktar dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
nilay dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.
Adsız dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.