Pages

10.11.15

Taş Gibisin Atam !



Küçük oğlum Bora’ya, ilkokul 2.sınıftayken, 10 Kasım haftasında Atatürk ile ilgili duygu ve düşüncelerini belirtmesini isteyen bir ödev verilmişti .

Bora uzun süre düşündü, ne yazacağını bizimle paylaşmadı, yardım bile istemedi. Bitti dediğinde ; uydurdu bücür yine, acaba ne yazdı, hangi imla kurallarına uymadı vs. diye kağıdı elime aldım ki, zaten bir-iki cümle yazmış olduğunu gördüm. Onu çok özlediğini, sevdiğini belirten bir iki cümle yazmıştı. Son cümlesi ise şöyleydi ...: " Taş gibisin Atam! "

Tören için okula gittiğimizde, ödevin dışarıda etkinlik köşesine asıldığını gördük. Gelenin geçenin önünde durup " ne kadar öz yazmış çocuk..." dediğini duydum.
Gurur, şükür, mutluluk, hüzün, doğru ellere teslim etme vs. onlarca duyguyu birlikte yaşadığım anlardandı. Gözlerim ışıl ışıldı…


Bora; daha o yaşında , Atatürk’ü “insan” olarak anlamaya çalışmış ve onu kafasında böyle analiz ederek lûgatındaki en sağlam kelimeyi bulmuştu. Onu ikon olmaktan çıkarmış ve sağlam kişiliğine, duruşuna, insanlığına böyle bir tanım bulmuştu. Az ve öz yazmıştı, yeterliydi Onun için.

Atamızın öğütleri, sözleri, duruşu, paylaşımları, ilkeleri, fikirleri hep ışık bize. Çok özlüyoruz ve her gün anıyoruz. Ama sadece anmak yetmiyor canlar; yaşatmamız ve bütün bu değerlerimize sahip çıkmamız lazım.

Bora’nın deyimiyle; Taş gibi olmamız lazım!.. Ancak o zaman yıkılmayız….

Saygıyla…
 

Hiç yorum yok: